" गरज "

 " गरज "

आपण खराब झाले म्हणून फेकून दिलेले अन्न दुसरा गरजवंत भुकेला मनुष्य कचऱ्यातून उचलून खातो हे दृस्य पाहने खूपच त्रासदायक असेल कधीच वाटलं नव्हतं .

एक ताटातील अर्ध अन्न गोड लागत नाही म्हूनन फेकून देतो तर दुसरा एक वेळची पोटाची आग कशीतरी मिटली पाहिजे म्हूनन तेच फेकलेला तुकडा गोड म्हूनन पोटात ढकलतो.

पोटाच्या भुकेसारखी दुसरी शाश्वत कुठलीही गोस्ट जगात नसेल. एकीकडे एका कडे इतकं प्रचंड प्रमाणात खायला मिळते तर दुसरीकडे एक वेळच्या अन्न ची भ्रांत.

दोन वर्ष्या पासून साठवून ठेवलेले धान्य खराब झाले म्हूनन मी फेकायला पोत्यात भरून ठेवत होत, तर तितक्यात आमच्याच अपार्टमेंट मध्ये कुण्यातरी फ्लॅट मध्ये काम करणारी एक मोलकरीण बाई बऱ्याच वेळ पासून ते पाहत होती. मला म्हणाली साहब क्या कर रहे हो , मी म्हणालो कुछ नही बाई " चावलं खराब हो गये तो फेकने जा रहा हुन.सड रहे है सब. साहब सही मै फेक रहे हो ?? मी म्हणालो हां बाई

ती कामवाली बाई अत्यंत आर्जवी स्वरात म्हणाली " साहब ये अनाज फेकिये मत मै घर लेके जाऊगी "।

मी म्हणालो बाई खराब हो गये है ,कुछ काम के नही। ती धान्यावर नजर फिरवत म्हणाली साहेब आपके काम के नही पर हमारे काम के है । हमारे परिवार मी आठ लोग है . महामारी कारण सब घर पे बैठे है कहीसे एकभि पैसे नाही आ राहा है साहेब , उपर से यांहाके सब लोगोने मुझे भी महामारी के कारण काम पे आनेसे मना कर दिया .आप हि बतावो साहब कैसे पेट भरेंगे परिवार का ???

साहेब कुछ भी करियेगा पार ये अनाज मत फेकियेगा इससे हमारा कुछ दिन कट जायेगा साहब । इसे मत फेकियेगा साहब । मत फेकियेगा।

आणि कुणीतरी कानात गरम गरम शिसे ओतल्यासारखं मी ऐकत स्तब्द उभा होतो, अगदी निस्तब्ध .

नितीन ना. मालोदे